و رنگ بيرونى آن را نديده گرفته و نمىپذيرد كه در لابلاى آن نكوهش كسانى باشد كه پيش از فرمانرواى گروندگان بر جاى پيامبر نشستند و با اين همه پاى هيچگونه چون و چرائى را در اينكه سخنرانى از على است به ميان نمىكشد . 14 - حافظ ابو بكر ابن مردويه در گذشته در سال 416 بر بنياد آنچه در زنجيرهء راوندى در « شرح النهج » آمده از همين بازگوگران است . 15 - وزير ، ابو سعيد آبى در گذشته در سال 422 در نگارش خود « نثر الدرر و نزهة الادب گوهرهاى پراكنده و گردشگاه فرهنگ و سخنورى » آن را آورده است . 16 - شريف مرتضى برادر بزرگتر شريف رضى كه در سال 436 در گذشته پاره اى از آن را در « الشافى درمانگر » - ص 203 - آورده گويد : آوازه اى بلند دارد و در ص 204 نيز آغاز آن را ياد كرده مىنويسد : گفتارى بنام است . 17 - پيشواى گروه ما - طوسى كه در سال 460 درگذشته - آن را در « تلخيص الشافى فشردهء درمانگر » آورده است . - نيز در ص 327 « امالى » خود از راه خزاعىها و از زبان سيد ابو الفتح هلال پسر محمد پسر جعفر حفار كه زندگى - نامه اش در ج 3 ص 509 از « مستدرك » به خامهء دانشور نورى ياد شده است . 18 - ابو الفضل ميدانى در گذشته به سال 518 در « مجمع الامثال گرد آمده اى از گفته هائى كه زبانزد مردم است » ص 383 مىنويسد : و فرمانرواى گروندگان على - خدا از وى خشنود باد - سخنرانى اى دارد كه شقشقيه ناميده شده زيرا پسر عباس - كه خدا از هر دو خشنود باد - چون على سخنش را بريد به وى گفت : اى فرمانرواى گروندگان ! چه شود دنبالهء سخن را از همان جا كه رساندى بگيرى گفت : پسر عباس ! چنين كارى دور است ، شقشقه اى بود كه بانگى چند كرد و به جاى خويش برگشته آرام گرفت . ( 1 )

--> ( 1 ) بنگريد به زيرنويس ص 182 ش ( 2 )